
เราใช้คำสรรพนามที่ไม่ระบุรายละเอียด (Indefinitpronomen) เมื่อเราพูดคุยถึงบางสื่งบางอย่างโดยรวมๆ หรือไม่ได้เป็นรูปธรรม นั้นก็หมายความว่าประธาน หรือกรรมของประโยคได้แทนด้วยคำ เช่น einer, keiner, etwas, nichts, man, jemand, jeder ….


เราใช้คำสรรพนามที่ไม่ระบุรายละเอียด (Indefinitpronomen) เมื่อเราพูดคุยถึงบางสื่งบางอย่างโดยรวมๆ หรือไม่ได้เป็นรูปธรรม นั้นก็หมายความว่าประธาน หรือกรรมของประโยคได้แทนด้วยคำ เช่น einer, keiner, etwas, nichts, man, jemand, jeder ….

หนั่งสืออ่านนอกเวลาสำหรับเยาชนเล่มนี้เป็นเรื่องการผจญภัยของ Frauke สาวอายุ 17 ปีและ
หล่อนยังไปโรงเรียนมัธยมอยู่ แต่มีอาชีพในฝันเป็นนักข่าว ส่วนงานอดิเรกที่หล่อนชื่นชอบนั้นคือการล่าดาราหนัง ดังนั้นเทศกาลภาพยนตร์ Berlinale ที่เบอร์ลินเป็นงานที่ Frauke ห้ามพล้าดเด็ดขาด เพราะหล่อนตั้งใจจะสัมภาษณ์ Nina Mayer นักแสดงหญิ่งที่มีชื่อเสียง แต่มีสิ่งที่เกิดขึ้นลึกลับ
หนั่งสืออ่านนอกเวลาสำหรับเยาชนเล่มนี้เป็นเรื่องการผจญภัยของเด็กหนุ่มที่มาเที่ยวเทึ้อกเขาแอลป์
ในหนั่งสือคู่มือท่องเที่ยวของ Zugspitze ได้เตื่อนไว้แล้ว ว่าการไต่ไปสู่ยอดเขานั้นอันตรายมาก จึงเหมาะสำหรับนักปีนเขาที่มีประสบการณ์เท่านั้น
แต่ Timo ไม่อ่านหนั่งสือแบบนั้น เด็กหนุ่มอายุ 17 ปีคนนีัได้มาเที่ยวภูเขาเป็นครั้งแรก ไหน ๆ มาแล้ว เขาต้องการที่จะไปให้ถึงจุดสูงสุดของเยอรมนีโดยตัวลำพัง แม้ว่าสภาพอากาศไม่ค่อยเป็นใจ และเครื่องแต่งกายไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง
ความคึกคะนองของเขาครั้งนี้ ทำให้ Timo เกือบต่าย
กริยาในรูปแบบ Konjunktiv II เช่นเดี่ยวกับคำกริยาช่วย (Modalverben) หรือคำว่า “Bitte” ทำให้คำถาม / คำสั่งสุภาพมากขึ้น เราใช้ ภาษาสุภาพเมื่อเจอกับคนแปลกหน้า เมื่อช้อปปิ้ง บนท้องถนน ในธุรกิจและในหมู่เพื่อนร่วมงาน…

กริยาในรูปแบบ Konjunktiv II ส่วนใหญ่เราใช้เมื้อพูดถึงสิ่งที่เราปรารถนาแต่ปัจจุบันยังไม่สามารถเป็นไปได้ นอกจากนี้ยังใช้ในภาษาสุภาพ เวลาให้คำแนะนำคนอื่น หรือรายงานคำพูด
Heidelberg ist die Schöne am Neckar, während Trier in der Rheinland-Pfalz schon einmal die Hauptstadt von Nordeuropa war. Laufenburg ist nicht nur eine Stadt, sondern es sind sogar zwei.

คำบุพบท (Präpositionen) ในไวยากรณ์ภาษาเยอรมันกำหนดให้เราต้องใช้กรรม (Kasus) คุณจึงต้องผันคำนาม (Nomen) คำสรรพนาม (Pronomen) หรือคำหน้านาม (Artikel) ที่ตามมา คำบุพบทบางคำจะตามมาด้วยกรรมตรง (Akkusativ) คำบุพบทบางคำก็ตามด้วยกรรมรอง (Dativ) นอกจากนี้ยังมีคำบุพบทสองการก (Wechselpräpositionen) ที่ใช้ทั้งกรรมตรง และกรรมรอง ทั้งนี้