K 3 – Die Satzklammer

ในประโยคที่สมบูรณ์ทุกประโยคจะมีคำกริยาอยู่ในตำแหน่งที่ 2 ของประโยค แต่บางครั้งคำกริยา (Verb) บางคำใช้คำเสริมหน้า (Präfix) หรือใช้ร่วมกับคำกริยาที่สอง อ่านเพิ่มเติม “Satzklammer”

Satzklammer

Relativsatz 1

คำสรรพนามสัมพัทธ์มักใช้เพื่อจุดประสงค์ในโวหาร ช่วยขจัดความซ้ำซ้อน (ของคำนาม) และเชื่อมต่อความคิดได้อย่างราบรื่นยิ่งขึ้น

อ่านเพิ่มเติม “Relativpronomen”

Relativpronomen

B Infintivsatz 1

รูปแบบคำกริยาพื้นฐาน ที่มี zu นำหน้า (zu + Verb im Infinitiv) เรานำมาใช้เมื่อในประโยคมี กริยา 2 กิริยาหลัก (Vollverb) แต่เพียง 1 ประธาน (Subjekt) อ่านเพิ่มเติม “Infinitivsatz”

Infinitivsatz

A2G6_1

คำสันธานประสานย่อย (Subjunktion) dass เราใช้เพื่อผูกประโยคย่อย (Nebensatz) ประโยคย่อยไม่สามารถยืนอยู่ตามลำพัง มันต้องมีประโยคหลัก (Hauptsatz) คู่กันเสมอ  อ่านเพิ่มเติม “dass- Satz”

dass- Satz

Adjektiv 1

หากคำคุณศัพท์อยู่ด้านหน้าคำนามเราจะต้องผันคำคุณศัพ นั่นก็หมายความว่าการลงท้ายจะเปลี่ยน ขึ้นอยู่กับเพศของคำนาม (Genus) คำหน้านาม (Artikel) และกรรม (Kasus)

อ่านเพิ่มเติม “Adjektivendungen”

Adjektivendungen

คำกริยาส่วนใหญ่ใช้กริยาช่วย würden + Infinitiv เพื่อสร้างกรณีเงื่อนไขที่ไม่เป็นจริง (Konjunktiv II) แต่ก็มีคำกริยาบางคำ เช่นคำกริยาที่ไม่ผันตามกฎ (unregelmäßige Verben หรือ starke Verben) คำกริยา sein และ haben และคำกริยาช่วยพิเศษ (Modalverb) ที่จะเปลี่ยนรูปแบบเป็น Konjunktiv II เลย

อ่านเพิ่มเติม “Konjunktiv II mit Modalverben”

Konjunktiv II mit Modalverben